Nowa Europa

Jest 2088 rok, sześćdziesiąt pięć lat po Wielkiej Powodzi, która dotknęła w mniejszym lub większym stopniu każdy zakątek na Ziemi. Trwała dwa lata i doprowadziła do śmierci 70% mieszkańców Ziemi. Wiele krajów znikło na zawsze pod powierzchnią wody, między innymi Australia, Japonia, Chiny, Indie, Wielka Brytania, Irlandia, Hiszpania, Portugalia, Islandia, Włochy i Grecja. Obu Amerykom udało się przetrwać powódź, jednak straty są tam tak wielkie, że oba kontynenty są prawie niezamieszkane, a resztki mieszkańców żyją w warunkach porównywalnych do prehistorycznych. Afryka i wybrzeża Azji są w podobnej sytuacji, a nawet w gorszej. Jedyny kontynent, który po Wielkiej Powodzi nadawał się do cywilizowanego życia, to Europa.

Po Wielkiej Powodzi granice przestały grać jakiekolwiek znaczenie. Ludzie osiedlali się gdzie tylko znaleźli odrobinę suchego miejsca. Wkrótce wszystkie europejskie narodowości zmieszały się. W rozmowie ze sobą  mieszkańcy Nowej Europy używali głównie języka angielskiego, który przed powodzią był powszechnie znany i uczony w szkołach. Ludzie, którzy przed Wielką Powodzią mieszkali na przeciwległych krańcach kontynentu, teraz zakładali razem rodziny i uczyli swoje dzieci angielskiego, a nie ojczystych języków, które na nic nie były już przydatne. Wkrótce pojęcie narodu przestało w ogóle istnieć.

Siedem lat po zakończeniu Wielkiej Powodzi, w roku 2032, prawie wszystkim Nowym Europejczykom udało się zbudować domy i ustatkować. Dawni dyplomaci, którym udało się przeżyć powódź, nagle ocknęli się z rozpaczy i postanowili zorganizować Nową Europę. Podzielili się na pięć grup i rozdzielili pomiędzy siebie kontynent. Jeden z dyplomatów dostał tereny dawnych Bałkanów oraz Rumunii i Bułgarii, drugi europejską część Rosji, trzeci kraje nadbałtyckie oraz Białoruś, Ukrainę, Słowację i Czechy, czwarty Skandynawię z Danią, a piąty Europę zachodnią: Niemcy, Francję, Austrię, Szwajcarię i kraje Beneluksu. Za pomocą zamieszkałych tam ludzi odbudowali zniszczone wybrzeża, stworzyli demokratyczne parlamenty i utworzyli jedną, wspólną konstytucję dla całej Nowej Europy.

Teraz, w 2088 roku, państwa Nowej Europy są świetnie rozwinięte i przygotowane na ewentualne przyszłe kataklizmy. Jednak z idei, którymi kierowali się dyplomaci dzielący kontynent na pięć części, nie pozostało wiele. Dokument Konstytucji Nowej Europy w tajemniczy sposób zaginął, co stanowiło bezpośredni koniec współpracy między nowymi państwami. Każdy kraj stworzył własną konstytucję i własny system polityczny. Państwa są w ciągłej nieoficjalnej wojnie między sobą. Ataki zbrojne to codzienność w Nowej Europie, chociaż nigdzie nie został ogłoszony stan wojenny. Oryginalnie identyczne państwa teraz różnią się wszystkim, z wyjątkiem języka (angielski jest jedynym używanym językiem Nowej Europy.

○ PAŃSTWA EUROPEJSKIE ○

Republika Veine - Tereny dawnej Francji, Niemiec, Belgii, Holandii, Luksemburgu, Szwajcarii i Austrii. Veine to najsilniejsze i najlepiej rozwinięte państwo Nowej Europy. Teoretycznie rządzi nim parlament, który praktycznie jest skorumpowany i całkowicie podległy jednemu człowiekowi - marszałkowi Deverill. Stan życia najuboższego człowieka w Veine jest i tak wyższy niż stan życia przeciętnego mieszkańca innych państw, jednak to właśnie w Veine najbardziej ograniczone są swobody obywatelskie, wolność słowa i prywatność.
(Republika Veine to miejsce akcji tego opowiadania. Jeśli chcesz się dowiedzieć o nim więcej, a na pewno chcesz, żeby coś rozumieć, kliknij tutaj)

Imperium Eboru - Tereny europejskiej części Rosji. Drugie najsilniejsze państwo Nowej Europy. Panuje tam dyktatura, a cała władza leży w rękach tak zwanego Wielkiego Przywódcy. Jego nazwisko i twarz znają tylko najbliżsi współpracownicy. W Eborze dużo biednych ludzi przymiera głodem i panuje poważny problem bezrobocia, ale ludzie nie są prześladowani czy infiltrowani przez władzę.

Komunistyczna Republika Itanar - Tereny dawnej Polski, Czech, Słowacji, Ukrainy, Białorusi, Litwy, Łotwy i Estonii. W Itanarze został wprowadzony utopijny komunizm absolutny - ludzie nie mają żadnej własności i żyją w dużych osiedlach prowadzonych przez państwo. Nie ma rodzin czy małżeństw - poligamia jest na porządku dziennym, a dzieci odbierane są matce tuż po porodzie i wychowywane wszystkie razem. W zależności od talentu dzieci są przygotowywane do różnych zawodów, które potem wykonują. Itanar nie jest bogatym krajem, ale za to najbardziej pokojowym.

Seina - Tereny dawnej Norwegii, Szwecji, Finlandii i Danii. Rządy oligarchiczne - władza leży w rękach dwunastu przedstawicieli najbogatszych rodzin i przechodzi z ojca na syna. Rząd liczy się z potrzebami mieszkańców, jest bardzo liberalny i tolerancyjny. Seina może się pochwalić najbardziej zadowolonymi z życia i patriotycznymi obywatelami w całej Nowej Europie.

Demokratyczna Republika Vironum - Tereny dawnej Rumunii, Bułgarii, Węgier, Mołdawii, Słowenii, Chorwacji, Czarnogóry, Serbii, Macedonii oraz Bośni i Hercegowiny. Panuje tam demokratyczny bałagan. Vironum podzielone jest na dystrykty, które mają oddzielne sejmiki. Zwierzchnikiem wszystkich sejmików jest prezydent i rada ministrów. Wybory są w pełni demokratyczne, ale rząd jest bardzo niesprawny i nie potrafi utrzymać porządku w kraju. Vironum słynie z przestępstwa i ciągłych buntów.